دلم تنگه روزهاییست که هنوز گرد و خاکی از بزرگی نبود و من بی دغدغه ی فردا، روزها را پروانه می شدم. روزهایی که "طلا خانوم بابا "بودم.

   حالا بابا در میان دغدغه های هر روزم کم رنگ ترین واژه است،و از تمام سهمش از من به سلامی از سر عادت، راضی .

بابا ! ؛ یادت هست، وقتی می گفتم برایم قصه بگو، قصه ی بی پایان " یه حاجی بودُ یه سگی داشت " را می گفتی؟ حالا تو میخواهی بخوابی و من باید قصه بگویم ؟ قول می دهی تا پایان قصه چشم هایت را نبندی؟ تا من هم به رسم تلافی، تنها قصه ای که آموخته ام را برایت تا هزاران صبح بخوانم ؟

نخواب تا بغض این روزهای تشویش را در آغوش امن تو اشک بریزم و به یاد کودکی "دلی به دلت" بزنم.می آیی دستمهایمان را به هم بدهیم تا دیگر کسی این میان تنها نماند ؟

میخواهم بازهم پشت چشمهای بسته ام  منتظر باشم تـا تو بگویی "اسکلت 1، اسکلت 2 ، اسکلت 3 ... " و من به بهانه ی آغوشت، بترسم از آبی چشمانت در تاریکی میان دستهامان.

تو که خوب می دانی " آهوی خوده خوده خودت " از تاریکی می ترسد و تنهایی ِ دستها را خط می زند .

بابا ! می خواهم بودنت را تا هزاران بار در صدای مردانه ات زندگی کنم، مگر نه اینکه تو در ذهن کودکیم هنوز "بابا آب داد"ی ؟ و همچنان نگرانِ تشنگیِ کودکت در این بی آبی های بی رحم آسمان قصه ها؟

بمان، تا من در میان گیجُ ویج تمام از دست دادن هایم، تو را همیشه داشته باشم.

پ ن :

- وقتی رفتن، گف: " می رم خادم اما حسین بشم، دیگه ام بر نمیگردم "  دلم هُـرّی ریخ ، دلم برای موهای جو گندمی و چشمای آبیش تنگ شد یهو ..

- میدونی از چیش خوشم میاد؟، با همه ی ادعای عاشقیش، دس از زیاده خواهیش بر نیمداره .. با همه هست .. !

+  این جمعه ام سر آمد، به رسم تمام جمعه های گذشته ، نیامدی باز  ..